UND DANN….BLEIBT NUR DER SCHMERZ

En dan… rest slechts de betovering

MUZIEKTHEATER

OLDENZAAL – Première van `Und dann… bleibt nur der Schmerz’. Script en arrangementen: Geert Christenhusz. Regie: Evert de Vries. Producent: Theaterbureau Mélange i.s.m. Conservatorium Enschede. Solisten: Ivette van Laar, Linda Kinsbergen, Egbert van Hattem, Kien Tjin-Kam-Jet, Annette Hermann, Astrid Krause, Daniël Herman Mostert en Matthias Ortmann. Stadstheater De Bond, dinsdagavond. Wordt vanavond herhaald om 20.15 uur.

Al bij de eerste keer dat ze opkomt weet je dat het geen stand kan houden, de onschuld van Jenny. Ze lijkt opgetrokken te zijn uit reinheid en mooie idealen over de liefde. In welk tijdperk dan ook, zou ze op den duur volwassen zijn geworden en kennis hebben gemaakt met de duistere kanten van de mensheid, maar tegen de achtergrond van Berlijn in de jaren dertig jast ze de verschillende stadia erdoor alsof haar leven er van afhangt.

En dat is ook zo. De oorlogsdreiging, de crisis en het antisemitisme voeren de druk op en maken duidelijk dat het leven zo voorbij kan zijn. Rondom Jenny geeft iedereen zich over aan zijn laagste instincten en hoewel de bezwering van Bertold Brecht `Ein Mensch ist kein Tier’ nog in de lucht hangt, wordt de rest van de voorstelling doorgebracht met het ontkrachten van deze stelling.

`Und dann… bleibt nur der Schmerz’ is een zinderende voorstelling geworden, waarin de mengeling van wellust, angst en overlevingsdrift de toeschouwer bij de keel grijpen. De vorige productie van het theaterbureau Mélange, `Die Geschichte der Lili Marleen’, vond ik ondanks mooie momenten te weinig samenhangend, maar deze is puntgaaf. Spannend en goed opgebouwd. Geert Christenhusz, die het script schreef en de muziek arrangeerde, heeft precies de juiste keuzes gemaakt en ook het conservatoriumorkest wist goed raad met de melancholieke, wringende muziek van Kurt Weill.

De solisten kregen alle gelegenheid om te schitteren. Fantastische duetten en close-harmony maar ook bijzondere acteerprestaties. Prachtig hoe Ivette van Laar als Jenny zich liet meeslepen en de sloerie uithing en hoe Linda Kinsbergen een arrogante del vertolkte. Met een stem als een nachtegaal, dat wel. Maar ook de andere zangers lieten zien dat ze kunnen acteren. Misschien kan het conservatorium Evert de Vries een baan als vaste regisseur aanbieden. Hij heeft het beste in de solisten boven weten te krijgen. Wel mag hij, wat mij betreft, de clichématige schommel als zinnebeeld van de dood de volgende keer thuis laten, maar dat is slechts een detail in deze verder betoverend mooie voorstelling.

Nicolet Steemers
© Wegener.NV 2005

Copyright © Mélange alle rechten voorbehouden | website en realisatie CSK WebDesign Oldenzaal

Powered by Warp Theme Framework